مرکز آمار ایران (1400)، طرح آمارگیری گذران وقت در مناطق شهری، فرم 1 و 2 پرسشنامه خانوار.
پژویان، جمشید (1378)، بررسی عوامل مؤثر در گذراندن اوقات فراغت، تهران، پژوهشگاه فرهنگ ، هنر و ارتباطات.
سازمان ملی جوانان (1384)، اوقات فراغت و سبک زندگی جوانان، تهران: سازمان ملی جوانان.
مرادی، نرگس (1391)، بررسی عوامل مؤثر بر گذران اوقات فراغت در ایران، پایاننامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبایی (ره)، دانشکده اقتصاد.
ازکیا، مصطفی (1382)، روشهای کاربردی تحقیق، تهران: کیهان.
میرمحمد تبار، سیداحمد؛ نوغانی، محسن؛ مسلمی، رقیه. (1394)، عوامل مؤثر بر نحوۀ گذران اوقات فراغت (فراتحلیلی از پژوهشهای موجود). برنامهریزی رفاه و توسعه اجتماعی، 6(24)، 165-194.
Aguiar Mark & Hurst Erik. (2009) A Summary of Trends in American Time Allocation, 1965-2005 Social Indicators Research Springer vol. 93(1), 64-57.
Becker Gary S. (1965). A Theory of the Allocation of time, Part II Demand for Leisure –Time Versus work: Extensions and applications of neoclassical economics.
Mincer J. (1963), Market Price, Opportunity cost, and Income Effect, Stanford University Press.
Reuben Gronau. (1977), Leisure, home production and work – the theory of the allocation of time revisited
. Tribe J. (Ed.). (2009). Philosophical issues in tourism (Vol. 37). Channel view publication, 180-183.
Veal A.J. (2017) .Research Methods for Leisure and Tourism. Pearson London, UK.
Rojeck, C., Shaw, S., & Veal, A. (Eds.). (2006). A handbook of leisure studies. Basingstoke: Palgrave Macmillan, 155 – 158.
Scott M.Fuess, Jr. (2006). Leisure time in Japan: How much and for whom? University of Nebraska – Lincoln and IZA Bonn.
Divisekera, S. (2010). Economics of Leisure and Non-Leisure Tourist Demand: A Study of Domestic Demand for Australian Tourism. Tourism Economics, 16(1), 117-136.
Pawlowski, T., & Breuer, C. (2011). Expenditure elasticities of the demand for leisure services. Applied Economics, 44(26), 3461–3477.