پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی بررسی مسائل اقتصاد ایران 2383-0565 6 1 2019 08 23 Effect of fertility on household welfare in Iran, with regard to human capital تاثیر باروری بر رفاه خانوار در ایران، با توجه به سرمایه انسانی 161 180 4926 10.30465/ce.2019.4926 FA زهرا نصراللهی دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه یزد مرضیه اسفندیاری استادیار گروه اقتصاد دانشگاه سیستان بلوچستان راضیه غلامی دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه یزد Journal Article 2019 01 02 <span style="color: #333333; font-family: tahoma; font-size: 12px; font-style: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: #ffffff; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial; display: inline !important; float: none;">Considering the changes in fertility in Iran during recent decades and the importance of fertility changes and consequently demographic changes and their effect on economic growth and development, the effect of the number of children with regard to human capital on economic well being has been considered. In this paper, a two-part model consisting of a household and a firm in the form of three-dimensional overlapping generations has been created. Then, after optimizing the behavior of the agent, and then calibrating the model parameters using the Gaussian method in the software, the model by using Iran's economy data, during 1965-95 was solved. Findings of the study show that the proportion of skilled people decreases if households decide to have fewer children or implement policies that lead to such decisions by households.</span><br style="color: #333333; font-family: tahoma; font-size: 12px; font-style: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: #ffffff; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial;" /><span style="color: #333333; font-family: tahoma; font-size: 12px; font-style: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; font-weight: 400; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-align: start; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: #ffffff; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial; display: inline !important; float: none;">In other words, unskilled children increases regardless of whether their parents are skilled or unskilled. Thus, the amount of human capital that has been considered as the main driver of economic growth has declined, leading to a decline in production, employment, growth and economic prosperity. In other words, the results of the model's solving showed a reduction in the fertility of human capital and economic well-being.</span> با توجه به تغییرات باروری در ایران طی دهه‌های اخیر و اهمیت تغییرات جمعیتی در رشد و توسعه اقتصادی، پژوهش حاضر به بررسی تأثیر نرخ باروری با لحاظ سرمایه انسانی بر رفاه اقتصادی پرداخته است. برای این منظور، مدلی دو بخشی شامل خانوار و بنگاه در قالب نسل های هم پوشان سه دوره ای درنظر گرفته شده است. پس از بهینه یابی رفتار کارگزاران  و کالیبراسیون پارامترهای مدل با به کارگیری روش حذفی گوس در نرم‌افزار متمتیکا، مدل با استفاده از اطلاعات اقتصاد ایران در فاصله سال­های 95-1375 حل شده است. یافته های مطالعه نشان می­دهد که در صورت تصمیم خانوارها برای داشتن فرزند کمتر و یا اجرای سیاست‌هایی که منجر به اتخاذ چنین تصمیمی از جانب خانوارها می‌شود، نسبت افراد ماهر کاهش می‌یابد. به‌این‌ترتیب با کاهش نرخ باروری، میزان سرمایه انسانی به‌عنوان محرک اصلی رشد اقتصادی کاهش‌یافته و به‌تبع آن تولید، اشتغال، رشد و رفاه اقتصادی کاهش می­یابد. https://economics.ihcs.ac.ir/article_4926_2b7e9db0afa3760dead60f1f5ca9e223.pdf